Artefacto Burbur

Domingo, Novembro 09, 2008



Onte fixéronnos unha visita no noso estudo caseiro Carlos e Alex, voz e guitarra de Projecto Mourente. En teoría viñan só gravar unhas guitarras para algúns dos temas que irán nun EP que editarán antes de Nadal pero xa aproveitamos para poñer a Carlos diante do micro e gravar esa colaboración de voz para o vindeiro disco.

O tema é Artefacto Burbur, con letra baseada nun poema do mesmo nome de Igor Lugrís. Unha canción sobre Antonio Udina -o último falante de Dálmata- que trata o tema da extinción das línguas "minoritarias", algo que aos galegos tristemente nos toca de ben preto. Para compensar, quixemos darlle un ton moi optimista no musical e a incoporación da espilida voz de Carlos Valcárcel no retrouso axudou sen dúbida. Este é o poema en cuestión:

António Udina está morto
e tamén está morto Elvis
din os Living Colour
Elvis era branco
din
e por iso gravaba muitos discos
Se fora negro non poderia
non poderia nen rañar a guitarra
António Udina non era negro
pero dende logo non falaba unha língua de brancos
Tal vez esté entre nós o noso António Udina particular

El cando era pequeno non imaxinaba que ia ser António Udina
e centos de miles de estudantes saberian del
e saberian de memória a data da sua morte
El non o sabia
E Elvis tamén non
Pero Elvis era branco
E António Udina non falaba unha língua de brancos
Ademais falaba vegliota
Elvis facia rock porque vendia

António Udina falaba vegliota pero el non o sabia
porque xa en 1898 non quedaba ninguén que falara raguseo
Chamaba-se António Udina pero tamén lle chamaban Burbur
A Elvis chamaban-lle El-Rei
The King en inglés que parece mais importante
pero Elvis era branco
e por iso podia ser El-Rei
António Udina só podia ser Burbur

Entre nós nunca haberá un Elvis
a non ser que se faga branco e fale coa língua dos brancos
Pero todos somos António Udina
e nos chaman Burbur

Elvis era branco e por iso gravou muitos discos
António Udina non era negro
pero a sua língua non era de brancos
ainda que todos falamos dálmata algunha vez na nosa vida

Igor Lugrís

en 4:41 PM

Etiquetas: ,

2 comentarios
Anónimo disse...

O Artefacto Burbur é poema. Foi bar. Agora com vós será cançom. E também é cartaz. Podede-lo ver aqui: http://www.flickr.com/photos/paraverler/2972704236/

Saúdos.

8:44 PM  
Alexander disse...

moitas partidas de futbolin teño botado no soto do burbur, en certa maneira a canción tamén será unha homenaxe a esa época na que as longas noites pola zona vella de Compostela comezaban ali :)

6:09 PM  

Enviar um comentário

Subscrever: Enviar comentários (Atom)